O Satovima

Rimljani i Grci su za merenje vremena koristili mnoge vrste sunčanih satova.Medjutim za merenje vremena u kratkim intervalima ili za merenje vremena tokom noći, koristili su vodene i peščane satove zvane klepisudre. Kod njih se iskorišćavalo približno isto protečene vode ili peska kroz uzak otvor iz jedne posude u drugu.

Rimljani su upotrebljavali upravo takve satove na sastancima da bi merili vreme odrednjeno za pojedine govornike.
U isto vreme su koristili i vodene satove kod kojih se spuštanjem nivoa vode spušta i figurica koja štapićem na valjku pokazuje vreme.
Druge domišljate metode merenja vremena bile su pomoću sveća i uljnih svetiljki. Satovi koji su radili na toj osnovi ostali su u upotrebi sve do 1800. Godine , ali nikada nisu bili savršeni. Teoretski , sveća i ulje trebaju sagorevati u ravnomernom ritmu , pa merenjem koliko je sveća sagorela ili koliko je ulja potrošeno , čovek treba znati količinu proteklog vremena.
Krupan korak napred učinjen je u konstrukciji uredjaja za merenje vremena kada je Galileovo klatno primennjeno u upotrebi pri izradi časovnika. Godine 1657 primenjujući Galileovo otkriće na satove , Holandski naučnik Kristijan Higens proizveo je prvi sat sa klatnom , koji je prilično tačno pokazivao vreme.
Do 16. Veka proizvodili su se stoni satovi sa vrlo komplikovanim mehanizmima. Ti su se satovi vremenom usavršavali i bivali su sve veći , tako da su na kraju postali pravi umetnički radovi , i neizbežni deo enterijera svakog domaćinstva.
Otprilike u isto vreme počeli su se izradjivati i sve manji satovi. Oni su vremenom postali dragoceni predmeti sa prelepim ukrasima i gravurama. Ljudi su često satove nosili oko vrata kao ogrlice , pa su služili i kao nakit.
Izum dzepnog sata pripisuje se nemcu peteru Henlenu 1510. Godine. Dugo vremena su najboljiizradjivači dzepnih i stonih satova bili upravo Nemci, koji su bili vrlo domišljati u stvaranju čudnih i originalnih oblika. U medjuvremenu su satovi na tornjevima i kulama postali prava remek dela. Neki su bili toliko komplikovani da su pokazivali dogadjaje od astronomskog značenja, kao npr. Pomračenje sunca i Meseca. Na drugima bi se kad su otkucavali odredjeni sat , počele pokretati figure.
Istorijat satova krenuo je napred 1867. Godine kada je švajcarac Dzordz Roskopf na tržište predstavio satove masovne proizvodnje. Pre toga , svi satovi su bili vrlo skupi i posedovali su ih samo najbogatiji ljudi. Masovna proizvodnnja je upravo značila da su satovi postali jeftiniji , pristupačni širokim narodnim masama. Od tada , proizvodjači satova se nadmeću u proizvodnji jednostavnijih i savršenijih satova i takvih konstrukcija da bi se mogli upotrebljivati za različite svrhe. Prvi automatski sat pokrenut je 1948. Godine. Danas postoje brojni električni, baterijski satovi od kojih najpopularniji postaju digitalni , kao i u skorom periodu popularni „pametni“ satovi.